Stable Vices | Joanna Piotrowska

PLN

Motywy ochrony, wolności i opresji pojawiają się konsekwentnie w całej twórczości polskiej artystki Joanny Piotrowskiej. Poprzez trzy serie fotograficzne Stable Vices skupia się na tych pojęciach, aby skrystalizować wachlarz zagadnień napędzających jej pracę. Jedna z serii zainspirowana jest ilustrowanymi podręcznikami samoobrony oraz książką Psychology and Resistance feministycznej psycholożki Carol Gilligan. Piotrowska zawłaszcza schematyczne podejście z podręczników instruktażowych, lecz zamiast pokazywać dwie osoby w kontakcie, fotografuje (re)akcje jednej kobiety w konflikcie z nieznanym, nieobecnym podmiotem. Podczas gdy Gilligan twierdzi w swojej książce, że nastoletnie dziewczęta ryzykują utratę głosu w społeczeństwach patriarchalnych, Piotrowska stara się ponownie przedstawić ich podmiotowość w formie cielesnej i poprzez niewidzialnego przeciwnika wskazuje na ukryte naciski, z którymi muszą się mierzyć. Druga seria ukazuje niestabilne schronienia zbudowane z mebli i koców w przestrzeniach domowych. Rzeźbiarskie w formie, te tymczasowe azyle nawiązują do dziecięcej zabawy w budowanie domków, jakby przestrzeń domowa nie zapewniała wystarczającej ochrony. Konstrukcje te odwołują się również do improwizowanych „domów” osób w kryzysie bezdomności. W trzeciej serii Piotrowska skupia się na klatkach i porównywalnych przestrzeniach stworzonych dla ludzi, przeciągając analogie między życiem pewnych społeczności a zwierząt oraz środowiskami, w których żyją.

ENG

The themes of protection, freedom and oppression appear consistently throughout Polish artist Joanna Piotrowska’s oeuvre. Through three photographic series, Stable Vices focuses on these notions to crystallise a spectrum of concerns that drive her work. One series is inspired by illustrated self-defence manuals and Psychology and Resistance by the feminist psychologist Carol Gilligan. Piotrowska appropriates the formulaic step-by-step approach of the manuals but instead of showing two people in contact, she photographs the (re-) actions of one woman in conflict with an unknown, absent subject. While Gilligan argues in her book that teenage girls risk losing their voice in patriarchal societies, Piotrowska seeks to re-present their agency in corporeal form, and indicates – through the invisible opponent – the underlying pressures they have to confront. A second series reveals precarious shelters made out of furniture and blankets, situated in domestic spaces. Sculptural in form, these temporary refuges nod to the children’s game of making houses at home, as if domestic space would not provide enough protection. The constructions also reference the makeshift ‘homes’ of homeless people. In a third series, Piotrowska focuses on cages and comparable spaces created for humans, drawing parallels between the lives of certain communities and animals, and the environments in which they live.